Luifel doneerplein

De luifel voor het doneerplein bestaat uit een waterdicht transparant dak en uit een constructie waarop het dak rust. De gemeente Rotterdam had voor het dak tijdens de eerste ontwerpfase al een kasdak op het oog. Voor het dak moest nog een passende constructie worden bedacht. Diverse combinaties van een stalen en houten constructie zijn overwogen maar uiteindelijk verworpen.

De opgave behelsde het creëren van een ontwerp dat enerzijds aan de actuele constructieve normen voldoet en anderzijds een zo groot mogelijke mate van hergebruik integreert. Bovendien diende de uiteindelijke oplossing financieel haalbaar te zijn. Aangezien de constructieve vereisten voor een kasdak minder stringent zijn dan die voor een dak boven een openbare ruimte, vergde dit een meer geavanceerde constructieve oplossing. De combinatie van deze complexiteit met het streven naar maximaal hergebruik bleek een uitdaging. In de periode dat Roelofs reeds met de bouwwerkzaamheden was gestart, werd nog naar een geschikt ontwerp gezocht, waardoor de fundering al wel was aangebracht. Hierbij is reeds rekening gehouden met de gangbare afmetingen die typisch zijn voor een kasdak.

Pas toen de realisatiefase aanbrak, werd een ontwerp gepresenteerd dat algemeen enthousiasme opwekte. Dit ontwerp kenmerkte zich voornamelijk door de toepassing van reeds gebruikte materialen. De bestaande structuur kon grotendeels opnieuw worden ingezet, mogelijk gemaakt door stalen verbindingsstukken en een nauwgezette constructieve analyse uitgevoerd door een ingenieur van de gemeente Rotterdam. Het ontwerp integreerde herwonnen houten palen uit Zeebrugge en een glazen kasdak met specifieke eigenschappen. Conventioneel kasglas is doorgaans ongeschikt voor openbare ruimtes vanwege het risico op breuk. Om die reden is het kasdak geconstrueerd met gehard glas en gelamineerde vulstukken voorzien van folie.

Na goedkeuring kon worden ingekocht. Zoeken was niet meer nodig. Het uit meerpalen gezaagde constructiehout was al geregeld, de nieuwe stalen constructiedelen konden worden besteld en het kasdak kon worden samengesteld. Het kasdak komt van een kassenbouwer in Hoek van Holland. Het gehard glas in het dak is van verschillende kassen die eerder zijn gedemonteerd door de kassenbouwer.

Doordat het ontwerp pas tijdens uitvoering werd goedgekeurd zou je denken dat dit tot vertraging kan leiden. Dit was niet het geval! Dit kwam doordat de totaalplanning continue in de gaten werd gehouden. Ook was de fundering al op tijd gelegd om vertraging te voorkomen.

Wanneer er geen geschikte configuratie gevonden zou worden was er plan B: een overkapping van andere makkelijker samen te stellen bouwmaterialen. Dit illustreert hoe adoptief ontwerpen een continu proces is dat zich zelfs tot in de realisatiefase kan uitstrekken.